Heart Asks Pleasure First (bonus, cover Michaela Nymana)

Twórczość zespołu Interpretacje tekstów
1

"Heart Asks Pleasure First"

Silent night surrounding me

On the shore of wistful sea

A kindest heart made me believe

The world as I wish it to be

Wind in the wheat

Kiss by a hearth

Little hideaways for a lonely heart

Cast away in beauty’s gloom

The good in me the child within

A cruelest heart made me forget

The world as I wish it to be

Home inside but lost for life

Human heart longing for love

Slave to the toil this mortal coil

The strife the suffering the void

Wind in the wheat

Kiss by a hearth

A dead calm winter morn

Morning birds and a smile of a stranger

Frozen moments in time

Little hideaways, the marrow of life

Little hideaways for a lonely heart

Wind in the wheat

Kiss by a hearth

Little hideaways for a lonely heart

Silent night surrounding me

On the shore of wistful sea

A kindest heart made me believe

The world as I wish it to be

Tłumaczenie -> KLIK

__________

Jak rozumiesz utwór? Jego wybrany fragment lub całość? Może jest w nim jakaś wyjątkowa myśl, która jest dla Ciebie ważna?

2

Piękna piosenka, jedna z moich faworytów NW. Chociaż właściwie jedyne, co NW w niej zrobił, to dodanie orkiestry.
Bo tak: Tekst jest średni. Tuomasowy do szpiku kości - ok, zgadzam się. Whitmanowski - No cóż, pisał go Tuomas, więc nic dziwnego. Prosty, nie bardzo odkrywczy… Taki o, sobie.

Melodia to kompozycja pana Nymana, więc żadna to zasługa NW. Wokal to Anette z czasów DPP, więc dobrze, że jest tak jak jest, bo wiadomo, mogło z nim być gorzej.

Ale mimo to uwielbiam ten utwór. Szczególnie orkiestrę pod sam koniec…:wink:

A w ogóle, jak to jest z tym tłumaczeniem? Kto wynalazł, że ‘hearth’ to ‘uczucie’?

Fragment:

Wiatr w pszenicy
Pocałunek z uczuciem
Niewielką kryjówką dla samotnego serca
przetłumaczyłabym raczej jako:

“Wiatr w zbożu,
tchnienie domowego ogniska,
małe schronienie dla samotnego serca”

Czy jakoś tak… :wink:

3

Jeśli ktoś z Was zastanawiał się kiedyś nad tytułem tego utworu, a być może szukał na jego temat informacji we współczesnej encyklopedii zwanej Internetem, z pewnością natrafił w niej na nazwisko Emily Dickinson, amerykańskiej poetki żyjącej w latach 1830-1886. Tej samej, której inny poemat, „A Wounded Deer Leaps Highest”, już zdaje się kiedyś zainspirował naszego poetę. Jeśli znamy tekst piosenki EOAH, to wiemy, że „Wounded is the deer that leaps highest”. Emily Dickinson jest także autorką wiersza rozpoczynającego się od słów, które dały tytuł przepięknej, bonusowej balladzie z „Imaginaerum”. Oto jego treść:

The Heart asks Pleasure – first –

And then – excuse from Pain –

And then – those little Anodynes

That deaden suffering –

And then – to go to sleep –

And then – if it should be

The will of its Inquisitor,

The privilege* to die –

*w niektórych wersjach „privilege” zastąpione jest przez „liberty”

Autorem najbardziej znanego polskiego przekładu tego wiersza jest Stanisław Barańczak:

Serce żąda Rozkoszy – najpierw

Potem – Zwolnienia od Bólu

Potem – tych krótkich Narkoz,

Które cierpienie znieczulą.

Potem – chce Snu – a potem –

Jeśli tego nie wzbrania

Inkwizytor – chce tylko

Przywileju Skonania.

Ktoś z Was zetknął się już wcześniej z tym konkretnym poematem ED? Zna jej twórczość w szerszym zakresie? Ja, przyznam, niestety nie. Ale od czego mamy naszego Maestro - zawsze coś ciekawego i inspirującego podrzuci ;)

3 polubienia